Priredio: V.J.
Pedesetak osoba, koji se predstavljaju kao članovi ili sljedbenici NVO Udruženje Kuča i prijatelja Kuča, okupilo se u neđelju, 14. jula u mjestu Orljevu u Kučima „kako bi obavijestili javnost i potpisnike peticije o dosadašnjim rezultatima zahtjeva za uklanjanjenje spomen obilježja Vojvodi Mirku Petroviću sa centralnog trga u Podgorici, i narednim aktivnostima koje slijede”.
Tu je, kod izvjesnog novokomponovanog spomenika „nevino stradalim žrtvama”, a „koji je podigao Srpski nacionalnli savjet Crne Gore”, služio Velimir Bugarin, sveštenik eparhije crnogorsko-primorske Crkve Srbije (SPC).
Okupljene je — prenose „Српске новине” — „u ime organizacionog odbora pozdravio Milorad Rašović istakavši da postoje brojni razlozi zbog kojih su Kuči morali da se ozbiljnije posvete ovom, kako kaže, gorućem problem”. A onda je „član organizacionog odbora za izmještanje spomenika Vojvodi Mirku Petroviću sa centralnog gradskog trga u Podgorici, Milisav Popović kazao da je već sedma godina kako se u centru glavnog grada digao spomenik kučkog krvnika Mirka Petrovića, i da od tada u Kučima nema mira”.
Govorio i nekadašnji profesor fizičke kulture, Momčilo-Momo Vuksanović, čiji se Srpski nacionalni savjet finansira stotinama hiljada eura iz državnoga budžeta Crne Gore:
„Ja želim da vas obavijestim šta je to odbor uradio u prethodnom periodu: radili smo koliko smo mogli, ne možemo biti nezadovoljni, ali nijesmo ni zadovoljni”.
„Izgleda da bi najveći broj ljudi u gradskoj upravi Podgorice želio da se manemo ovoga posla i da više ne radimo na tome, jer, kao, da ne postoji nikakva mogućnost, osim da se NASILNO SRUŠI taj spomenik, ili DEVASTIRA na odrđeni način. Mi se zavjetujemo da nećemo odustati dok ne nađemo rješenje za IZMJEŠTANJE spomen-obilježja”, kazao je Vuksanović.
„Tu nema mjesta za takovog ZLOČINCA kao što je bio Mirko Petrović”, veli Vuksanović…
Napominjemo, Mirko Petrović-Njegoš (1820-1867), Veliki vojvoda od Grahova, predśednik Crnogorskoga senata, diplomata, pjesnik, stariji brat kneza Danila, a otac kralja Nikole, proslavio se pobjedom nad Turcima u Bici na Grahovcu 1858. —— u kojoj je lično zapovijedao Crnogorskom vojskom.
A za vrijeme napada na Crnu Goru od strane ordije poturčenog Srbina Omer-paše, vojvoda Mirko se sa malom četom Crnogoraca zatvorio u Ostroški manastir, odolio nadmoći osvajača i poslije višednevne opsade —— spasio mošti Svetoga Vasilja Ostroškoga.
Spomenik (obelisk) velikom vojvodi Mirku i crnogorskim junacima podigao je 1886. knjaz Nikola I Petrović-Njegoš. Dio Podgorice, nakon oslobođenja od Turaka, izgrađen po savremenom urbanističkom planu, nazvan je Mirkova varoš.
A među drugim crkvama u Kučima čiji je ktitor, knjaz Nikola 1900. godine podiže i hram na Carinama (Kučki Komovi) za pokoj duše svoga oca Velikoga vojvode Mirka Petrovića-Njegoša, kako je naglasio: „Hrabrom plemenu Kuča”.
Ali, početkom 1919, po srpskoj krvavoj okupaciji i uništenju Kraljevine Crne Gore, te nasilnoj detronizaciji naše slavne dinastije Petrovića-Njegoša, spomenik Velikom vojvodi i crnogorskim junacima je srušen.
Obnovljen i postavljen prije sedam godina, sa sljedećim natpisom:
- ВЕЛИКОМЕ ВОЈВОДИ МИРКУ ПЕТРОВИЋУ-ЊЕГОШУ 1820-1867. И ЦРНОГОРСКИМ ЈУНАЦИМА УЧЕСНИЦИМА ОСЛОБОДИЛАЧКИХ РАТОВА 1853, 1858, 1862, 1876-1878.
- Споменик је обновљен 13. јула 2017. године по узору на првобитни који је откривен 8. новембра 1886. године, а срушен 6. јануара 1919. године.
Medun, Kuči: Zadužbina knjaza Nikole, hram Sv. arhiđakona Stefana
25.04.2023. 09:10
Boxon
Ja sam iz Kuča i mogu da kažem da me sramota kad vidim ove polupismene ljude čime se zanose.Svi zajedno nijesu pročitali 2 stripa a ne da znaju istoriju Crne Gore.Uz to i popovi ih dodatno i pokvareno truju i zaglupljuju, dok se oni baškare u stanovima pod Goricom i voze najnovije džipove.
Orlov krš
@Elmosko CG je jedina država na svijetu u kojoj žive osobe,ma kako se nacionalno izjašnjavale,koje mrze zemlju u kojoj su rođeni i čine sve da ta zemlja nestane! Očigledno si jedan od tih!
Obren
@Orlov krš Jest “Orlov krš” ovo je izričito rad i posao a sad rezultat crkve Srbije i nikog drugog! Sa tim se zlom moraju suočiti Crnogorci ako misle preživjeti. Ovo je svakodnevni pritisak na Crnogorce ili da kleknu ili da se bore. Nema druge!